ILANG ORAS MATAPOS ANG AMING KASAL, NARINIG KO ANG PLANO NG ASAWA KO AT BIYENAN KO NA NAKAWIN ANG CONDO KO—ANG HINDI NILA ALAM AY KUNG SINO TALAGA AKONG KAKALABANIN NILA!
KABANATA 1: Ang Huwad na Pag-ibig
Dapat sana ay ito na ang pinakamasayang araw ng aking buhay. Nakasuot ako ng isang simpleng puting bestida, nakangiti habang pinagmamasdan ang lalaking pinangakuan ko ng habambuhay. Ako si Elena. Sa paningin ng aking asawang si Marco, at ng kanyang pamilya, ako ay isang simpleng Marketing Manager na masipag magtrabaho at nakapundar ng isang maganda at malaking condominium unit sa Bonifacio Global City (BGC).
Iyon ang pagkataong ipinakita ko sa kanya sa loob ng dalawang taon naming relasyon. Lumaki ako sa mundong puno ng mga taong lumalapit lamang dahil sa pera, kaya nang makilala ko si Marco, pinili kong itago ang aking tunay na apelyido. Pinili kong maging isang ordinaryong babae dahil gusto kong mahalin ako para sa kung sino ako, at hindi para sa yaman ng aking pamilya.
Si Marco ay mabait, malambing, at tila walang pakialam sa materyal na bagay. O iyon ang inakala ko.
Matapos ang isang simpleng seremonya at masayang wedding reception sa isang hotel, nagpaalam ako na aakyat muna sa aming Presidential Suite upang magpalit ng damit at magpahinga. Naiwan si Marco sa ibaba kasama ang kanyang inang si Doña Carmen upang asikasuhin ang mga huling bisitang paalis na.
Pagpasok ko sa aming suite, nakaramdam ako ng matinding pagod ngunit may ngiti sa aking mga labi. Naghubad ako ng aking sapatos at pumasok sa malaking walk-in closet upang hubarin ang aking damit pangkasal.
Ngunit ilang minuto lamang ang lumipas, narinig ko ang pagbukas ng pinto ng aming suite. Narinig ko ang pamilyar na boses ni Marco, kasunod ang matinis na boses ng aking biyenan na si Doña Carmen. Akmang lalabas sana ako upang salubungin sila, ngunit ang mga sumunod na salitang lumabas sa kanilang bibig ay nagpako sa aking mga paa sa sahig.
KABANATA 2: Ang Bulungan ng mga Halimaw
“Sigurado ka bang napapirma mo siya sa dokumento bago ang kasal, Marco?” mataray na tanong ni Doña Carmen. Rinig na rinig ko ang paglagaslas ng alak na isinasalin niya sa isang baso.
“Oo, Ma. Huwag kang mag-alala,” sagot ng asawa ko, ang boses ay kalmado at may halong kayabangan—isang tono na hindi ko kailanman narinig sa kanya noong kami ay magkasintahan pa. “Nakasingit sa mga papeles ng kasal yung Deed of Absolute Sale na naka-pangalan sa akin. Nilasing ko siya sa pagmamahal, Ma. Hindi na niya binasa ang mga pinirmahan niya.”
Parang pinasabugan ng granada ang utak ko. Deed of Sale?
“Mabuti naman,” tumawa nang mahina ang biyenan ko, isang tawang puno ng kasamaan. “Lubog na lubog na tayo sa utang sa casino, Marco. Ang mga loan sharks ay nagbabanta na sa buhay natin. Yung condo unit ng babaeng ‘yan sa BGC ang tanging sasagip sa atin. Ibenta mo agad iyon next week.”
“Plano ko nga, Ma. Ibebenta ko nang palugi para mabilis mabili. Kapag nakuha na natin ang pera at nabayaran ang mga utang, i-fa-file ko agad ang annulment. Ayoko namang makulong sa isang hamak na marketing manager habambuhay. Ginamit ko lang naman siya para sa condo niya,” malamig na sagot ng lalaking pinakasalan ko ilang oras pa lamang ang nakakalipas.
Naramdaman ko ang panlalamig ng buong katawan ko. Ang aking mga kamay ay nanginginig hindi sa takot, kundi sa isang naglalagablab, nakamamatay na galit.
Pinakasalan lamang ako ni Marco upang manakaw ang aking condo unit. Niloko niya ako. Ang mga matatamis niyang salita, ang kanyang pag-aalaga, ang lahat ng iyon ay isang malaking palabas upang maisalba ang pamilya nila mula sa pagkakabaon sa utang sa sugal!
KABANATA 3: Ang Lihim na Hindi Nila Alam
Tinikpan ko ang aking bibig upang hindi makalikha ng anumang tunog. Pinakinggan ko silang lumabas muli ng kwarto patungo sa balkonahe upang manigarilyo.
Sa halip na umiyak at magwala, isang malamig na ngiti ang sumilay sa aking mga labi.
Ang inakala nilang isang simpleng marketing manager na madaling lokohin ay walang iba kundi si Elena Imperial. Ang nag-iisang anak at tagapagmana ng Imperial Conglomerate—ang pinakamalaking real estate developer sa buong bansa.
Ang condo unit na pinaplano nilang ibenta para pambayad sa utang? Oo, nakapangalan iyon sa akin na kunwari ay hinulug-hulugan ko. Ngunit ang hindi nila alam, ako rin ang nagmamay-ari ng buong singkwenta-palapag na Imperial Tower kung saan naroon ang condo na iyon. Ako ang may-ari ng lupang kinatatayuan nito. Ako ang may-ari ng kumpanyang pinapasukan mismo ni Marco!
Bago pa sila makabalik sa loob ng kwarto, kinuha ko ang aking cellphone at palihim na nag-text sa aking Chief Legal Counsel, si Atty. Villareal.
“Atty. Villareal, I need you to do a full background check on Marco and his mother, Doña Carmen. Bilihin mo ang lahat ng utang nila sa casino ngayong gabi rin. I want to be their sole creditor. At ihanda mo ang security team bukas ng umaga sa aking condo.”
Matapos kong ipadala ang mensahe, huminga ako nang malalim. Inayos ko ang aking ekspresyon. Kung gusto nilang maglaro ng lokohan, ipapakita ko sa kanila kung paano maglaro ang isang bilyonarya.
KABANATA 4: Ang Patibong sa Umaga
Kinabukasan, maagang nagising si Marco. Sinalubong niya ako ng isang matamis na halik sa noo at may dalang kape sa kama. Kung hindi ko lang narinig ang pag-uusap nila kagabi, aakalain kong siya na ang pinakaperpektong asawa sa mundo.
“Good morning, my beautiful wife,” malambing niyang bati. “Mayroon lang sana akong ipapapirma sa’yo. Isang maliit na dokumento lang para sa Homeowners Association ng condo mo, para maging co-owner ako at mas madali kong maasikaso ang mga bills natin.”
Tiningnan ko ang papel na inilapag niya sa aking harapan. Ito ang pekeng Deed of Sale na tinakpan ng isang form para sa HOA. Inisip niya talagang tanga ako.
Ngumiti ako at kinuha ang papel. “Sige, Marco. Pipirmahan ko ito mamaya. Gusto ko muna sanang yayain kayo ng Mama mo na mag-almusal sa condo ko. Mayroon akong espesyal na surprise para sa inyo bilang pasasalamat sa pagtanggap ninyo sa akin sa inyong pamilya.”
Lumiwanag ang mga mata ni Marco. “Talaga? Sige, tatawagan ko si Mama para sumunod doon.”
Nang makarating kami sa Imperial Tower sa BGC, nakasalubong namin si Doña Carmen sa lobby. Nakataas ang kanyang kilay habang pinagmamasdan ang mga mamahaling chandelier sa paligid.
“Aaminin ko, Elena,” mayabang na sabi ng aking biyenan. “Maganda itong nakuha mong condo. Siguro inutang mo nang malaki ito, ano? Huwag kang mag-alala, tutulungan ka ng anak ko na i-manage ito.”
“Opo, Tita,” mahinahon kong sagot. “Kayo na po ang bahala.”
KABANATA 5: Ang Pagguho ng Mundo ng mga Linta
Pagpasok namin sa aking malaking penthouse unit, umupo si Marco at ang kanyang ina sa malambot na sofa.
“O sige na, Elena. Pirmahan mo na yung dokumentong ibinigay ko sa’yo kanina para maipasa ko na sa admin ng building,” nagmamadaling utos ni Marco, hindi na maitago ang pagkasabik.
Kinuha ko ang dokumento at pinunit ito sa mismong harapan niya.
Gulat na gulat si Marco. “A-Anong ginagawa mo?! Bakit mo pinunit?!”
Bago pa man ako makasagot, bumukas ang pinto ng aking penthouse. Pumasok ang limang lalaking nakasuot ng itim na suit, kasunod ang pamilyar at kinatatakutang pigura ng aking abogado, si Atty. Villareal.
Nanlaki ang mga mata ni Marco. Bilang empleyado ng aking kumpanya (na hindi niya alam na akin), pamilyar sa kanya ang mukha ng pinakamataas na abogado ng Imperial Conglomerate.
“A-Atty. Villareal? Anong ginagawa niyo rito?” nanginginig na tanong ni Marco.
Hindi pinansin ni Atty. Villareal si Marco. Dumiretso siya sa akin at yumuko nang bahagya. “Madam Elena. Naasikaso ko na po ang lahat ng inutos ninyo. Nabili na po ng kumpanya ninyo ang lahat ng utang na nagkakahalaga ng animnapung milyong piso (₱60,000,000) mula sa mga casino at loan sharks.”
Nalaglag ang panga ni Doña Carmen. “M-Madam?! Kumpanya niya?! Anong ibig sabihin nito?!”
Tumingin ako sa kanila, ang aking mga mata ay walang kahit anong bakas ng awa.
“Marco, inakala mo ba talagang mapapaikot mo ako sa isang pekeng dokumento?” malamig kong tanong habang naglalakad palapit sa kanya. “Narinig ko ang lahat ng pinag-usapan ninyo kagabi sa hotel. Pinakasalan mo ako para ibenta ang condo ko at ipambayad sa utang ninyo sa sugal.”
“E-Elena… m-mali ang narinig mo! Mahal kita!” pilit na pagmamakaawa ni Marco, pilit inaabot ang kamay ko.
Umatras ako. “Wag mo akong hawakan ng marurumi mong kamay. Ang hindi mo alam, Marco, ang babaeng tinawag mong ‘hamak na marketing manager’ ay si Elena Imperial. Ako ang nag-iisang may-ari ng buong Imperial Tower. Ako ang may-ari ng kumpanyang nagpapasweldo sa’yo. At simula ngayong araw, ako na rin ang may-ari ng buhay ninyo dahil akin na ang mga utang ninyo.”
KABANATA 6: Ang Katapusan ng Kanilang Ilusyon
Tila naubusan ng dugo sa mukha si Doña Carmen. Napaluhod siya sa sahig, humahagulgol. “I-Imperial?! P-Patawarin mo kami, Elena! Parang awa mo na! H-Hindi namin sinasadya! M-Mawawala ang buhay namin kapag hindi namin nabayaran ang utang!”
“Wala akong pakialam,” walang emosyon kong sagot.
Lumingon ako kay Atty. Villareal. “Ibigay mo sa kanila ang mga papeles.”
Inabot ni Atty. Villareal ang isang folder kay Marco. “Mr. Marco, ikaw ay sinibak na sa iyong posisyon sa kumpanya dahil sa attempted fraud. Narito rin ang mga dokumento para sa agarang Annulment ng inyong kasal dahil sa panlilinlang. At panghuli, narito ang Demand Letter. Mayroon kayong dalawampu’t apat na oras para bayaran ang ₱60,000,000 sa Imperial Conglomerate. Kung hindi, ipapakulong ko kayo sa kasong Estafa at Fraud.”
Nagsimulang umiyak nang malakas si Marco. Gumapang siya palapit sa akin, hinahalikan ang aking mga sapatos.
“Elena, asawa mo ako! Pakiusap! Huwag mong gawin ito sa amin! Mamamatay kami sa kulungan! Mahal na mahal kita, pangako, magbabago ako!”
Tiningnan ko siya mula sa itaas, ramdam ang matinding pagkadiri sa pagkatao ng lalaking inakala kong magiging kaagapay ko habambuhay.
“Ginamit ninyo ang pagmamahal ko para sa inyong kasakiman. Ngayon, maranasan ninyo kung ano ang pakiramdam ng tuluyang durugin.”
Sumenyas ako sa mga security guards ko. “Kaladkarin ninyo ang mga taong ito palabas ng building ko. Huwag ninyo silang hahayaang makabalik kahit kailan.”
Walang nagawa sina Marco at Doña Carmen nang hawakan sila ng mga gwardya. Umiiyak at nagmamakaawa silang kinaladkad palabas ng aking penthouse, pabalik sa impyernong sila mismo ang gumawa. Inakala nilang madali nilang mananakaw ang aking ari-arian, ngunit hindi nila nakalkula na ang babaeng binalak nilang biktimahin ay ang mismong reyna ng imperyong kanilang ginagalawan.
Nang magsara ang pinto, huminga ako nang malalim at ngumiti. Ang pekeng fairytale ay natapos, ngunit ang aking tunay na buhay, bilang isang matapang at malayang babae, ay nagsisimula pa lamang.
